Romocki Jan Bonawentura (1925-1944), podporucznik Armii krajowej, podharcmistrz, poeta. Ur. 17 IV w Warszawie, był synem Pawła i Jadwigi z Niklewiczów, Młodszym bratem Andrzeja.Bonawentura uczył się w gimnazjum i Liceum Tow. Ziemi mazowieckiej, które ukończył na tajnych kompletach, uzyskując w 1943 maturę. Był członkiem 21 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, działającej przy tej szkole. Prace konspiracyjną rozpoczął w r. 1941 w organizacji młodzieżowo wychowawczej "Przyszłość" ("Pet"), w grupie mokotowskiej. Od jesieni 1941 gdy "Pet" włączył się w prace organizacji "Wawer", Romocki brał udział w akcjach małego sabotażu. Pod koniec 1942 r. Po włączeniu "Pet"- u do Szarych Szeregów, został członkiem drużyny "Sad 400" hufca Południe warszawskich Grup Szturmowych, Podporządkowanych Kierownictwu Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej i przeszedł szkolenie dywersyjne i wojskowe. W sierpniu 1943 uczestniczył w wystawieniu do akcji odbicia więźniów pod Jaktorowem. W lecie 1943 przeszedł do drużyny "Sad 300", a po utworzeniu 1 IX 1943 batalionu "Zośka" został mianowany dowódcą 4 drużyny w plutonie "Alek" kompani "Rudy". Na początku 1944 przeszedł do plutonu "Sad" tejże kompani, mianowany dowódcą 1 drużyny. W kwietniu 1944 uczestniczył w trzydniowych ćwiczeniach w terenie, które odbyły się na zakończenie kursu Szkoły Podchorążych "Agrykola", której Romocki był elewem od września 1943.
Z lat 1940-43 pochodzi twórczość poetycka Bonawentury. Z kilkunastu zachowanych wierszy najbardziej są znane: zwracająca uwagę głęboko przeżytą problematyką chrześcijańską Modlitwa (zwana też Modlitwą Bonawentury) z czerwca 1942, Groźba- ze stycznia 1943, Gdy zabraknie łez (ogłosił je Aleksander Kamiński w książce "Zośka i Parasol")
W Dniach 4/5 IV 1944 Bonawentura uczestniczył w akcji wysadzenia mostu kolejowego na rzece Wisłok koło wsi Tryńcza. Szkołę Podchorążych Rezerwy ukończył w maju 1944 z 17 lokatą i rozkazem z 25 V 1944 otrzymał stopień plutonowego podchorążego. Dnia 1 VIII 1944 został mianowany podharcmistrzem i uczestniczył w powstaniu warszawskim; odznaczył się w walkach na Woli. Za poprowadzenie do natarcia w dniu 4 VII 1944 odznaczony Krzyżem Walecznych. W natarciu tym był ranny. Rozkazem Dowódcy AK z 21 VIII 1944 został Bonawenturze nadany Order Virtuti Militari V kl. "za wyjątkową odwagę osobistą wykazaną w walkach i za bohaterskie, pełne poświęcenia prowadzenie natarcia na nieprzyjaciela w rejonie Powązek".
W natarciu na Stawki w dniu 12 VII został powtórnie Ranny, tym razem bardzo ciężko. Na wniosek dowódcy zgrupowania "Radosław" z dnia 14 VIII 1944 został mu nadany w sierpniu 1944 stopień podporucznika. Zginą 18 VIII 1944 od bomby lotniczej, w szpitalu na ul. Miodowej 23. Pochowano go na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w kwaterze batalionu "Zośka".
Polski Słownik Biograficzny PAN 1989